Catálogo

Este XLVII Caderno Ramón Piñeiro reúne un diverso abano de voces para falar da homenaxeada no Día das Letras Galegas deste ano 2024, Luísa Villalta. Así pois, ademais do limiar, a Cronobiografía construída por Armando Requeixo tamén serve como apertura. Sucédense tras ela vinte artigos agrupados en seis seccións: poesía, narrativa, teatro, ensaio e pensamento, tradución e música. Todos eles analizan a tan excelsa como poliédrica traxectoria de Villalta. Deste modo, sitúana nunha posición dialogante con outros autores e tendencias, ademais de pór en valor aquelas facetas do seu traballo que tenden a resultar eclipsadas. Conclúe o volume cunha bibliografía activa e pasiva da homenaxeada.

Este catálogo ofrece unha visión completa e abranguente da obra de Antón Lamazares (Maceira, Lalín, Pontevedra, 1954) ao longo de máis de cincuenta anos de carreira, ao tempo que permite abordar, na súa complexidade, unha das figuras máis senlleiras do contexto artístico galego. Coa axuda de múltiples voces chegadas de ámbitos tan diversos como a historia da arte, a crítica ou a poesía, o libro propicia unha apreciación actualizada da orixinalidade da obra de Lamazares.
Achegarse ao seu traballo é experimentar o silencio, formar parte dunha constelación marabillosa que nos brinda estados de contemplación e intensifica o gozo. A súa pintura é o resultado da sabedoría e a grandeza de saber rescatar a humildade, a sinxeleza, o vigor, a coraxe, o corazón, o amor, a morte, a plenitude... nun universo de verdade e silencio.

Mentes no labirinto. Saúde mental, cultura e inclusión é o título do catálogo da exposición organizada polo Arquivo de Galicia para conmemorar o Día Internacional dos Arquivos no espazo destinado ás exposicións no edificio da Biblioteca e Arquivo de Galicia, e estivo aberta desde o día 7 de xuño ao 18 de outubro de 2024.
Con este catálogo, que incorpora ademais dous artigos de profesionais vinculados ao Servizo de Psiquiatría do Complexo Hospitalario de Ourense. Hospital de Piñor, o Arquivo de Galicia pretende dar unha maior difusión a unha actividade que invita a reflexionar sobre a propia identidade persoal e colectiva a través dos documentos e obxectos procedentes de importantes centros de atención psiquiátrica na nosa Comunidade desde finais do século XIX, e sobre como a cultura, a través das súas manifestacións artísticas, constitúe unha potente ferramenta para garantir o desenvolvemento das persoas.

O libro é unha presentación da totalidade da obra de Viqueira. Como profesor de filosofía no IES Eusebio da Guarda, engarza coas doutrinas de Leonardo Coimbra (Portugal), Bergson (Francia) e Risco (Xeración Nós). Como poeta, toma o lirismo da cultura galego-portuguesa como fío vermello que une todos os produtos culturais galegos. Na música popular galega pon a améndoa da cultura galega. Trátase dun libro en que a filosofía queda reducida á estética.

Edición do número 34 da revista Croa, órgano de expresión científica e de difusión cultural do Museo do Castro de Viladonga, elaborada polo propio centro, coa colaboración da súa asociación de amigos, con dez artigos ou apartados de tema patrimonial (arqueolóxico, histórico e etnográfico). Este boletín serve, ademais, para establecer intercambios bibliográficos con outras institucións e asociacións similares, o que supón un notable incremento da biblioteca auxiliar especializada do Museo.

A caverna baleira: catálogo de arte inmaterial, imposible e inexistente foi a obra premiada na quinta edición do Premio CGAC de Investigación e Ensaio sobre Arte Contemporánea. O texto é unha reflexión sobre a arte invisible, a creación fake e as últimas tendencias da arte contemporánea que apostan pola desmaterialización do obxecto artístico e a súa reimaxinación crítica. Jorge Fernández Gonzalo é poeta, ensaísta e profesor de Filosofía na Universidade Complutense de Madrid. O seu ensaio Filosofía zombi foi finalista do premio Anagrama en 2011.

Graxa é un conto profundamente introspectivo e poético que explora a relación dunha persoa co seu corpo obeso. A narrativa é densa e rica en detalles, con descricións vívidas e, por veces, incómodas, que capturan a sensación de aprisionamento físico e emocional do protagonista, namentres reflexiona sobre a súa vida, marcada pola vergoña, a auto-aversión e a necesidade de aceptación.

Neste traballo revísanse as relacións entre as características do hábitat e as poboacións bentónicas, así como as técnicas dispoñibles para a restauración das características dos sedimentos para axudar a recuperar a diversidade e a produción das especies explotadas. Os resultados obtidos coa aplicación destas técnicas en Galicia amosan como as modificacións nas características dos sedimentos producen cambios na diversidade vencellados a cambios nas comunidades bentónicas.

Outras historias posibles reúne o traballo de seis artistas nadas na década dos anos 50 cuxas traxectorias paga a pena revisar e contextualizar para, como expresa o título do proxecto, xerar outras historias que completen o xa coñecido no tecido cultural, político e social dos anos 80. Ana García Pan, Emilia Guimeráns, Anne Heyvaert, Tusi Sandoval, Blanca Silva e Laura Terré.

David Lamelas (Bos Aires, 1946) é unha figura clave da arte conceptual e un dos grandes protagonistas da escena artística arxentina na década dos sesenta. Desde os inicios, a súa obra distinguiuse por unha singular capacidade camaleónica para adaptarse a distintos contextos, xa fosen artísticos, arquitectónicos, xeográficos ou sociais, en capitais como Londres, Bruxelas, París, Milán, Os Ánxeles, Nova York ou Berlín.
A exposición que o CGAC lle dedicou en 2021 foi a súa primeira retrospectiva en España. Neste catálogo amósase a evolución do traballo de Lamelas a través de distintas etapas, desde os inicios a primeiros dos sesenta en Bos Aires ata o momento presente, e asemade incídese en dúas cuestións importantes: a relación de Lamelas con Galicia (os seus pais emigraron desde Manzaneda e Castro Caldelas durante a Guerra Civil) e a importancia do proxecto e mais do debuxo na súa práctica artística ao longo de toda a súa carreira; ben sexa como debuxos autónomos, como sucede na serie Aleph (1986-1989), ou como medio para desenvolver unha idea, no ámbito escultórico, fotográfico, fílmico ou arquitectónico.

David Lamelas (Bos Aires, 1946) é unha figura clave da arte conceptual e un dos grandes protagonistas da escena artística arxentina na década dos sesenta. Desde os inicios, a súa obra distinguiuse por unha singular capacidade camaleónica para se adaptar a distintos contextos, xa fosen artísticos, arquitectónicos, xeográficos ou sociais, en capitais como Londres, Bruxelas, París, Milán, Os Ánxeles, Nova York ou Berlín. A exposición que o CGAC lle dedicou en 2021 foi a súa primeira retrospectiva en España.
Neste catálogo amósase a evolución do traballo de Lamelas a través de distintas etapas, desde os inicios a primeiros dos sesenta en Bos Aires ata o momento presente e, asemade, incídese en dúas cuestións importantes: a relación de Lamelas con Galicia (os seus pais emigraron desde Manzaneda e Castro Caldelas durante a Guerra Civil) e a importancia do proxecto e mais do debuxo na súa práctica artística ao longo de toda a súa carreira; ben sexa como debuxos autónomos, como sucede na serie Aleph (1986-1989), ou ben como medio para desenvolver unha idea, no ámbito escultórico, fotográfico, fílmico ou arquitectónico.

Catálogo que recolle as obras que entre os anos 2015 e 2023 persoas particulares lle doaron á Comunidade Autónoma de Galicia para que fosen custodiadas no Museo de Belas Artes da Coruña.