Catálogo

Lugo no tempo é unha celebración do fenómeno urbano en Galicia e a súa contribución á configuración da identidade local e galega, centrada na cidade de Lugo. O enfoque expositivo parte da memoria do visitante para deconstruír o espazo urbano e comprender as claves do seu cambio, relacionando as transformacións da cidade coas lembranzas locais. A mostra entende a cidade como un sistema cultural que constrúe parte da identidade dos seus habitantes e explorará esa rede de símbolos, palabras e relatos compartidos que son tamén herdeiros do tempo.

Edición facsimilar da publicación periódica Mensajes de Poesía, dirixida por Eduardo Moreira e coa participación decisiva de Luz Pozo Garza. Trátase dunha das publicacións máis importantes da Galicia da Posguerra, na cal, entre 1948 e 1952, colaboraron algunhas das máis grandes voces da poesía galega e castelá deste tempo, como Vicente Aleixandre, Álvaro Cunqueiro, Carmen Conde, Pura Vázquez, Ánxel Fole ou Blas de Otero, entre outros.

Catálogo da exposición sobre Manuel Vilariño. After the whale.

Trátase do catálogo da exposición que perdurará no tempo. Consta dun digipack de tres corpos e un CD.

Edición conmemorativa do catálogo da exposición: Foi un home. Laxeiro en América (Buenos Aires, 1950-1970). A mostra establece unhanova ollada sobre a obra de José Otero Abeledo (Laxeiro), amosando unha madurez plena que coincide coa súa longa estadía arxentina entre 1950 e 1970, período no que adquire a súa maior independencia artística. O catálogo inclúe textos de Carlos Bernárdez, Javier Buján, Antón Castro, Cecilia Doporto, fotografías das 42 obras que forman parte da exposición e unha reprodución do catálogo da Exposición de artistas gallegos que tivo lugar en 1951 en Buenos Aires.

O catálogo da exposición Camiños creativos, comisariada por Monserrat Pis Marcos, explora a relación entre o desprazamento e a arte, concretamente como o desprazamento a pé se integra como axente determinante do proceso artístico: camiñar para crear. Con textos de: Carmen Pena, Francesco Careri, Pilar Montero, Honi Ryan, Elia Torrecilla e Monse Pis.

Guía da colección de arte do Museo de Belas Artes da Coruña.

Santiago de Compostela no tempo é o catálogo da primeira exposición que se pon en marcha das sete mostras que conforman un proxecto máis amplo, Cidades no tempo, que terá como protagonistas as sete principais urbes galegas ao longo desde 2022-2022. A exposición explora a interacción entre o urbanismo, a sociedade e o territorio que conforma a capital de Galicia, abranguendo distintas perspectivas.

Ferrol no tempo é o catálogo da segunda exposición que se pon en marcha das sete mostras que conforman un proxecto máis amplo, Cidades no tempo, que terá como protagonistas as sete principais urbes galegas ao longo desde 2022-2022. A exposición explora a interacción entre o urbanismo, a sociedade e o territorio que conforma a capital de Galicia, abranguendo distintas perspectivas.

Número XIII da revista científica multilingüe, Ad Limina, de carácter multidisciplinar e internacional, de investigación sobre o Camiño de Santiago e o fenómeno das peregrinacións. Nesta ocasión, trátase dun número monográfico especial dedicado á “Cultura escrita, mulleres e peregrinación na Europa Medieval”.

A Vía da Prata. Aires do sur proponnos un percorrido a través de 150 anos de historia da fotografía, que nos convida a reflexionar sobre a soidade, a distancia e o paso do tempo. A exposición componse dunha selección de fotografías do século XIX ao XXI, tomadas en diferentes puntos do percorrido do Camiño desde Sevilla a Santiago de Compostela da man de figuras consagradas e emerxentes da arte fotográfica.

Editado con motivo do seminario Camilo José Cela. A palabra e a imaxe, que tivo lugar no CGAC o 4 e 5 de xuño de 2021, este volume recolle unha colección de artigos que exploran a obra do premio Nobel a partir da relación da súa obra narrativa-contos, apuntamentos carpetovetónicos, libros de viaxes, relatos pseudoemblemáticos, fotorrelatos, calidoscopios, mesmo novelas- coas artes visuais a través do diálogo con pintores (Picasso, Esplandiú, Zabaleta ou Lloveras), debuxantes (Lorenzo Goñi) e fotógrafos (Wlasak, Fontserè ou Palazuelo). Se hai algo que caracteriza a obra de Cela é a súa vontade permanente de conversar coas imaxes, en ocasións de modo solidario e a miúdo de modo solidario e outras de modo irónico ou paródico, teimando sempre en subvertelas desde a palabra.