Catálogo

O polígrafo noiés Álvaro de las Casas foi un dos intelectuais galegos máis sobranceiros da primeira metade do século XX. Entre os seus innumerables traballos arredor da nosa cultura, salientan os dedicados á literatura de tradición oral. Neste Caderno Ramón Piñeiro recupérase, en edición facsimilar, un deses valiosos volumes centrados na literatura de transmisión oral: o Cancioneiro popular galego, un texto publicado orixinariamente na diáspora chilena en 1939 e que era ata agora de moi difícil acceso. Como limiar ao facsímile, os profesores José Luis Forneiro e Armando Requeixo dispoñen cadanseu texto introdutorio en que se dá conta da vizosa figura autorial e da peripecia vital de De las Casas.

O bailarín e coreógrafo Manuel Cajaraville Pensado (1926-1999) fixo un traballo de recuperación do folclore galego durante a maior parte da súa vida. Unha pequena mostra desa recolleita plasmouna nun libro baixo o título de Debullando folklore, editado na Coruña en 1983. Nesta publicación recolleu parte do seu traballo etnográfico como resultado das súas viaxes polas vilas e aldeas do país e no que se inclúen contos, cancións, bailes, refráns e regueifas. Sendo este ano das nosas letras o dedicado merecidamente ás cantareiras, non se pode deixar de mencionar a estreita relación de Manuel Cajaraville coas pandeireteiras de Mens, froito da cal resultou a recuperación de melodías case esquecidas. Debullando folklore é un libro de difícil busca e non hai mellor momento que neste ano para preparar unha edición facsimilar, acompañado dunhas notas introdutorias e un anexo fotográfico do autor.

Este libro presenta a experiencia de creación conxunta entre artesanía e gastronomía, dous ámbitos vinculados a Galicia, á súa identidade e aos seus recursos locais, que se está a impulsar desde a Xunta de Galicia a través da iniciativa Artesanía no Prato. O proxecto nace no ano 2013 co obxectivo de establecer sinerxías entre artesanía, gastronomía e deseño, grazas á colaboración de cociñeiros que comezaron a empregar pezas da marca Artesanía de Galicia nos seus restaurantes. Ao longo destes anos, son moitos xa os profesionais da artesanía que centran unha parte da súa produción na gastronomía, traballando en conxunto con cociñeiros para a elaboración de vaixelas exclusivas e pezas personalizadas.
Neste libro preséntanse propostas fotográficas conxuntas de 15 restaurantes e 33 artesáns especializados en diferentes oficios artesanais, así como tres casos de éxito do traballo entre chefs e artesáns.

Catálogo/inventario da colección de etiquetas da colección do Museo do Viño de Galicia.

Guía que ten por obxecto achegarlles ás persoas propietarias, promotoras e redactoras de proxectos criterios de como actuar no territorio histórico dos Camiños de Santiago, de modo que se garanta a salvagarda das súas características tradicionais, culturais e paisaxísticas, e ao mesmo tempo se facilite e se axilice o proceso de obtención das correspondentes licenzas ao dispoñer de recursos e información complementaria de axuda.
Para o obxecto de facer máis doada a consulta, a guía organízase nunha serie de fichas que se agrupan en 6 capítulos.

Edición do catálogo da exposición A cestería no Camiño, no Conxunto etnográfico das Pallozas do Cebreiro.

O libro “Memoria Xacobeo 21-22" recolle os eventos máis destacados da programación deseñada pola Xunta de Galicia para o Ano Santo 2021-2022. A cultura (música, exposicións, audiovisual, concertos etc.), o pensamento, o aspecto social etc., conformaron unha programación especial para un Xacobeo diferente, condicionado pola COVID-19, que obrigou a repensar e reformular esta programación.

Recompilación das festividades, refráns, ditos, cantigas, crenzas, prácticas... de cada mes. Inclúense tamén referencias á onomástica, aos calendarios de diferentes épocas, aos costumes aínda vixentes en comarcas de Galicia segundo a época do ano.

Esta publicación recolle as actas do Congreso internacional Propter magnare creatus, celebrado en Santiago de Compostela os días 21, 22 e 23 de setembro de 2016.
Co obxecto de dar á gastronomía unha identidade máis sólida no ámbito cultural, levouse a cabo esta publicación enogastronómica que fortalece o interese pola gastronomía desde o punto de vista académico e científico, reunindo nun congreso investigadores que profundizaron no tema das relacións entre lingua, literatura e comida en Italia e España.
O lector atopará contribucións relevantes para descubrir o vínculo existente entre lingua común ou literaria e comida no trascurso dos séculos.

O termo carpintaría de ribeira emprégase para definir a actividad: o propio oficio de construción de embarcacións de madeira realizado polos carpinteiros de ribeira; pero tamén se usa para referirse á propia instalación: lugar ou edificación determinada onde se desenvolve o oficio de construír embarcacións de madeira. Por conseguinte, o seu plural, as carpinterías de ribeira, sempre fai referencia ao conxunto de edificacións tradicionais que se dedicaban ou ainda se dedican á construción e reparación de embarcacións de madeira, materia sobre a que trata esta publicación .
Nun primeiro momento, o carpinteiro de ribeira non tiña un lugar determinado nin unha instalación onde construir a embarcación. Posteriormente inclínase pola construción das suas propias edificacións e crea instalacións de madeira. Como resultado xurdiron numerosas edificacións tradicionais, para abeirar a construción de embarcacións de madeira, que posúen características comúns ao longo da costa galega, obxecto da tese de doutoramento base desta publicación .
En vista do seu estado de desaparición, débese reflexionar sobre a capacidade de recuperación destas arquitecturas do litoral, para evitar a perda da súa atmosfera característica e, xa que logo, da propia edificación.

O termo carpintaría de ribeira emprégase para definir a actividad: o propio oficio de construción de embarcacións de madeira realizado polos carpinteiros de ribeira; pero tamén se usa para referirse á propia instalación: lugar ou edificación determinada onde se desenvolve o oficio de construír embarcacións de madeira. Por conseguinte, o seu plural, as carpinterías de ribeira, sempre fai referencia ao conxunto de edificacións tradicionais que se dedicaban ou ainda se dedican á construción e reparación de embarcacións de madeira, materia sobre a que trata esta publicación .
Nun primeiro momento, o carpinteiro de ribeira non tiña un lugar determinado nin unha instalación onde construir a embarcación. Posteriormente inclínase pola construción das suas propias edificacións e crea instalacións de madeira. Como resultado xurdiron numerosas edificacións tradicionais, para abeirar a construción de embarcacións de madeira, que posúen características comúns ao longo da costa galega, obxecto da tese de doutoramento base desta publicación .
En vista do seu estado de desaparición, débese reflexionar sobre a capacidade de recuperación destas arquitecturas do litoral, para evitar a perda da súa atmosfera característica e, xa que logo, da propia edificación.

Segunda entrega dunha serie de catálogos do Museo Etnolóxico destinados á catalogación e difusicón de pezas, aparellos e elementos culturalmente significativos das coleccións vitivinícolas. Publicado no núm. 1 desta serie un catálogo de elementos misceláneos da colección do Museo Etnolóxico, procede agora a edición do primeiro número monográfico relativo aos fondos representativos do obradoriro dun toneleiro. Estes catálogos aproveitan para a súa elaboracón o sistema documental DOMUS. Os catálogos van convenientemente ilustrados con imaxes relativas aos obxectos catalogados e, neste caso, ás cadeas operatorias que caracterizan o traballo do toneleiro. Fotos pertencentes tamén á coleccón fotográfica do Museo Etnolóxico.