Catálogo que recolle as obras que entre os anos 2015 e 2023 persoas particulares lle doaron á Comunidade Autónoma de Galicia para que fosen custodiadas no Museo de Belas Artes da Coruña.
Catálogo que recolle o contido da doazón do artista Tomás Barros Pardo (1922-1986) que efectuaron os seus fillos, Araceli e Tomás Barros Cao, á Comunidade Autónoma de Galicia e así presentala e dala a coñecer ao público no seu lugar de custodia, o Museo de Belas Artes da Coruña.
Número quince da revista científica Ad Limina, de carácter interdisciplinar e internacional, multilingüe, de investigación sobre o Camiño de Santiago e o fenómeno das peregrinacións. Nesta ocasión trátase dun número monográfico especial dedicado á "Peregrinación nun mundo globalizado: investigación interdisciplinar e implicacións sociais".
Almudena Fernández Fariña. Pisando Charcos ofrece un percorrido polo traballo da artista ao longo de trinta anos de carreira, resitúa a súa traxectoria e desvela unha artista inédita cuxa versatilidade queda patente nunha serie de procesos paralelos que inclúen prácticas fotográficas, bordados, pezas cerámicas ou libros obxecto. Almudena Fernández Fariña (Vigo, Pontevedra, 1970) é artista e docente na Facultade de Belas Artes de Pontevedra (Universidade de Vigo). A súa obra está representada en coleccións públicas e privadas. O seu traballo artístico foi recoñecido con numerosos premios e bolsas entre os que destacan o Premio de pintura L’Oréal (2000); a bolsa Novos Valores (1994) ou a bolsa da Fundación Pollock-Krasner (2001).
Unha Vida Viquinga que presenta ao público unha visión actualizada, baseada na investigación, do desenvolvemento da vida nesta etapa histórica.
O catálogo reflicte a vida na era viquinga nas catro etapas da vida: infancia, mocidade, madurez e morte, desde unha perspectiva inclusiva e matizada do tema. Facendo fincapé nos aspectos diaspóricos do mundo viquingo, destacando o contacto nórdico en lugares de todo o hemisferio norte.
Pontevedra no tempo é unha celebración do fenómeno urbano en Galicia e a súa contribución á configuración da identidade local e galega, centrada na cidade de Pontevedra. O enfoque expositivo parte da memoria do visitante para deconstruír o espazo urbano e comprender as claves do seu cambio, relacionando as transformacións da cidade coas lembranzas locais. A mostra entende a cidade como un sistema cultural que constrúe parte da identidade dos seus habitantes e explorará esa rede de símbolos, palabras e relatos compartidos que son tamén herdeiros do tempo.
Guía ilustrada da exposición temporal co mesmo título con texto explicativo e fotografías dos fondos museográficos, bibliográficos e documentais expostos.
La batalla de los géneros pretende afondar nos discursos, debates e, sobre todo, nas representacións xurdidas da práctica artística que teñen como marco temporal a década dos setenta do século vinte. Este conxunto de experiencias, lideradas sobre todo por mulleres artistas, supuxeron unha tentativa de denunciar a opresión machista e de pór en cuestión, e mesmo invalidar, os alicerces da sociedade patriarcal. A través dos textos de Manuel Olveira, director do CGAC; Juan Vicente Aliaga, comisario do proxecto, e das achegas das teóricas do feminismo Amelia Jones, Elisabeth Levobici, Griselda Pollock e María Laura Rosa, esta publicación analiza os froitos da relación entre o activismo político e a creación artística en marcos xeográficos tan diversos como Latinoamérica, Estados Unidos, Francia ou o Estado español.
Con textos de Natalia Poncela, comisaria da exposición, Santiago Olmo e Isabel Carlos, Nalgures é o catálogo da mostra individual da artista autraliana Narelle Jubelin (Sydney, 1960), que tivo lugar no CGAC en 2022.
Nalgures detense nas memorias dos lugares e nos distintos modos en que estes son ocupados, recorre a referentes culturais concretos dentro do contexto galego e vincúlaos con outras cartografías e referencias da biografía e traxectoria artística de Jubelin.
A través de pezas procedentes de diferentes series da artista, o libro propón un repertorio de discursos posibles que, ao xeito de agrupamentos de obras ou quendas, nos permiten tecer unha rede de intereses e afectos, por veces íntimos e, outras veces, non tanto.
Ao longo de medio milenio as casas reais católicas europeas doaron recursos materiais e financeiros, así como suntuosas pezas de arte sacra á Basílica do Santo Sepulcro en Xerusalén; tendo como eixo central estas doazóns, o catálogo da mostra Tesouros reais. Obras mestras do Museo de Terra Santa amosa o extraordinario e pouco coñecido tesouro artístico custodiado polo Museo de Terra Santa de Xerusalén, composto das doazóns das casas reais católicas europeas ao longo de 500 anos
A obra de René Heyvaert (Gante, 1929-Scheldewindeke, Bélxica, 1984) é sobria, sinxela e á vez extraordinariamente complexa, ligada tanto ás vangardas históricas como ás súas propias circunstancias vitais. Reflicte a mirada dun artista experimental que tentou buscar, ao clima que deixaba a posguerra mundial, unha saída humana en que a arte e a vida se reconcilian propiciando una certa idea visionaria dunha utopía humilde. Falecido prematuramente á idade de 55 anos, exerceu unha intensa influencia en sucesivas xeracións de artistas do seu país, Bélxica, e é, por outra banda, un artista actualmente en fase de descubrimento e reconsideración. Nesta publicación propoñemos a reconsideración e relectura global da súa obra desde os seus inicios no eido da arquitectura, até o desenvolvemento dun conxunto de obra singular que, desde unha posición profundamente marcada polo illamento derivado dos seus problemas de saúde, demostra un profundo coñecemento sobre as preocupacións e procuras da arte do seu tempo, tanto no seu país de orixe como fóra das súas fronteiras.
Ourense no tempo é unha celebración do fenómeno urbano en Galicia e a súa contribución á configuración da identidade local e galega, centrada na cidade de Ourense. O enfoque expositivo parte da memoria do visitante para deconstruír o espazo urbano e comprender as claves do seu cambio, relacionando as transformacións da cidade coas lembranzas locais. A mostra entende a cidade como un sistema cultural que constrúe parte da identidade dos seus habitantes e explorará esa rede de símbolos, palabras e relatos compartidos que son tamén herdeiros do tempo.
