Catálogo

A caverna baleira: catálogo de arte inmaterial, imposible e inexistente foi a obra premiada na quinta edición do Premio CGAC de Investigación e Ensaio sobre Arte Contemporánea. O texto é unha reflexión sobre a arte invisible, a creación fake e as últimas tendencias da arte contemporánea que apostan pola desmaterialización do obxecto artístico e a súa reimaxinación crítica. Jorge Fernández Gonzalo é poeta, ensaísta e profesor de Filosofía na Universidade Complutense de Madrid. O seu ensaio Filosofía zombi foi finalista do premio Anagrama en 2011.

Graxa é un conto profundamente introspectivo e poético que explora a relación dunha persoa co seu corpo obeso. A narrativa é densa e rica en detalles, con descricións vívidas e, por veces, incómodas, que capturan a sensación de aprisionamento físico e emocional do protagonista, namentres reflexiona sobre a súa vida, marcada pola vergoña, a auto-aversión e a necesidade de aceptación.

Neste traballo revísanse as relacións entre as características do hábitat e as poboacións bentónicas, así como as técnicas dispoñibles para a restauración das características dos sedimentos para axudar a recuperar a diversidade e a produción das especies explotadas. Os resultados obtidos coa aplicación destas técnicas en Galicia amosan como as modificacións nas características dos sedimentos producen cambios na diversidade vencellados a cambios nas comunidades bentónicas.

Outras historias posibles reúne o traballo de seis artistas nadas na década dos anos 50 cuxas traxectorias paga a pena revisar e contextualizar para, como expresa o título do proxecto, xerar outras historias que completen o xa coñecido no tecido cultural, político e social dos anos 80. Ana García Pan, Emilia Guimeráns, Anne Heyvaert, Tusi Sandoval, Blanca Silva e Laura Terré.

David Lamelas (Bos Aires, 1946) é unha figura clave da arte conceptual e un dos grandes protagonistas da escena artística arxentina na década dos sesenta. Desde os inicios, a súa obra distinguiuse por unha singular capacidade camaleónica para se adaptar a distintos contextos, xa fosen artísticos, arquitectónicos, xeográficos ou sociais, en capitais como Londres, Bruxelas, París, Milán, Os Ánxeles, Nova York ou Berlín. A exposición que o CGAC lle dedicou en 2021 foi a súa primeira retrospectiva en España.
Neste catálogo amósase a evolución do traballo de Lamelas a través de distintas etapas, desde os inicios a primeiros dos sesenta en Bos Aires ata o momento presente e, asemade, incídese en dúas cuestións importantes: a relación de Lamelas con Galicia (os seus pais emigraron desde Manzaneda e Castro Caldelas durante a Guerra Civil) e a importancia do proxecto e mais do debuxo na súa práctica artística ao longo de toda a súa carreira; ben sexa como debuxos autónomos, como sucede na serie Aleph (1986-1989), ou ben como medio para desenvolver unha idea, no ámbito escultórico, fotográfico, fílmico ou arquitectónico.

Volume inaugural da colección "Tesouro paleogalaico" que presenta o primeiro estudo lingüístico das aras dedicadas ao deus Lar Berobreus aparecidas no santuario tardorromano (s. III-VI d. C.) do monte do Facho, na parroquia de Donón, Cangas, Pontevedra. O traballo consta de tres capítulos: un comentario arqueolóxico de José Suárez Otero, que serve de marco introdutorio á análise lingüística propiamente dita; un comentario lingüístico das epígrafes, de Juan Carlos Búa Carballo, e un catálogo dos altares do Facho con texto total ou parcialmente lexible, do mesmo Juan Carlos Búa en coautoría con Beatriz García Turnes e Isabel Beltrán López.

Catálogo que recolle as obras que entre os anos 2015 e 2023 persoas particulares lle doaron á Comunidade Autónoma de Galicia para que fosen custodiadas no Museo de Belas Artes da Coruña.

Número 15 da colección O papel do teatro, que acolle as obras levadas a escena polo Centro Dramático Galego (CDG), coeditada pola Axencia Galega das Industrias Culturais (Agadic) e Edicións Positivas.
Os actos e as profecías inventa un universo arredor dos talent shows como espazo de xogo para falar da familia, das expectativas e das decisións vitais marcadas pola procura do éxito. Os talent shows conteñen moitas fendas vitais con potencialidade para amosar os puntos de fricción entre a vida e os soños, entre a vida desexada, soñada, idealizada e o presente. A necesidade de ser, de amosarse, de gañar, de triunfar. As urxencias da vida, dos coidados, as dificultades. A confrontación, en definitiva, dos soños propios co contorno. Mais no fulgor televisivo atopamos tamén unha invitación á celebración a pesar de todo. A sorrir e brillar e tirar para diante aínda que o chan estea abrindo baixo os nosos pés.

Catálogo que recolle o contido da doazón do artista Tomás Barros Pardo (1922-1986) que efectuaron os seus fillos, Araceli e Tomás Barros Cao, á Comunidade Autónoma de Galicia e así presentala e dala a coñecer ao público no seu lugar de custodia, o Museo de Belas Artes da Coruña.

Número quince da revista científica Ad Limina, de carácter interdisciplinar e internacional, multilingüe, de investigación sobre o Camiño de Santiago e o fenómeno das peregrinacións. Nesta ocasión trátase dun número monográfico especial dedicado á "Peregrinación nun mundo globalizado: investigación interdisciplinar e implicacións sociais".

Almudena Fernández Fariña. Pisando Charcos ofrece un percorrido polo traballo da artista ao longo de trinta anos de carreira, resitúa a súa traxectoria e desvela unha artista inédita cuxa versatilidade queda patente nunha serie de procesos paralelos que inclúen prácticas fotográficas, bordados, pezas cerámicas ou libros obxecto. Almudena Fernández Fariña (Vigo, Pontevedra, 1970) é artista e docente na Facultade de Belas Artes de Pontevedra (Universidade de Vigo). A súa obra está representada en coleccións públicas e privadas. O seu traballo artístico foi recoñecido con numerosos premios e bolsas entre os que destacan o Premio de pintura L’Oréal (2000); a bolsa Novos Valores (1994) ou a bolsa da Fundación Pollock-Krasner (2001).

Unha Vida Viquinga que presenta ao público unha visión actualizada, baseada na investigación, do desenvolvemento da vida nesta etapa histórica.
O catálogo reflicte a vida na era viquinga nas catro etapas da vida: infancia, mocidade, madurez e morte, desde unha perspectiva inclusiva e matizada do tema. Facendo fincapé nos aspectos diaspóricos do mundo viquingo, destacando o contacto nórdico en lugares de todo o hemisferio norte.