Obra amplamente documentada e ilustrada verbo dun dos temas esenciais da existencia humana, visto desde a perspectiva da cultura europea, nos inicios da súa configuración actual.
Obra amplamente documentada e ilustrada verbo dun dos temas esenciais da existencia humana, visto desde a perspectiva da cultura europea, nos inicios da súa configuración actual.
Novo volume dos Cadernos Ramón Piñeiro, no que o coñecido ilustrador Siro López avanza no tema do humorismo cervantino (do que xa ten escritos outros volumes) e cuxa máxima expresión amósase no Quixote. Siro é un gran coñecedor do tema que nos presenta neste libro, grazas en parte aos pensadores galeguistas Celestino Fernández de la Vega e Ramón Piñeiro.
Descrición do mosteiro de San Clodio (Leiro), desde as súas orixes ata a actualidade, na que se comentan todas as transformacións das que foi obxecto. Nunha segunda parte faise referencia ás obras levadas a cabo para a súa conversión en hotel de 4 estrelas.
Versión ao galego do Tartufo de Moliére, produción do Centro Dramático Galego estreada no Salón Teatro de Santiago de Compostela en setembro de 2016. Abre a colección "O papel do teatro" para lles dar cabida ás obras producidas polo CDG.
Coeditada pola AGADIC e Positivas, este Tartufo reflexiona desde a comedia sobre os perigos da impostura e do artificio poñendo o foco sobre aquelas persoas que posúen a capacidade de detectar as debilidades e vulnerabilidade dos demais, para as empregar no seu beneficio.
Volume no que se recollen diversos traballos lingüísticos, biográficos e bibliográficos que queren honrar a traxectoria vital e académica do profesor Xesús Ferro Ruibal. Estudoso da onomástica galega e fraseólogo internacionalmente recoñecido, Ferro Ruibal é un divulgador incansable da lingua e cultura galegas. O Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades ten a honra de contar co seu saber e o seu indiscutible compromiso, polo que se lle dedica esta colección de traballos como agradecemento.
Recuperación da lembranza dunha das figuras de maior trascendencia práctica para o desenvolvemento de Galicia. Domingo Fontán, como xeógrafo, levantou o primeiro mapa de Galicia con criterios e técnicas cartográficas modernos; así mesmo, desenvolveu un labor político moi importante, baseado nun profundo coñecemento do país, no século XIX.
Obra publicada no ano 1995 pola Consellería de Cultura e reeditada no ano 1998. Introdúcenos nos itinerarios históricos das peregrinacións en Dinamarca, ao tempo que estuda as pegadas do Camiño e o culto a Santiago na arte e a literatura do país. As peregrinacións a Compostela desde os países escandinavos foron o fío condutor da investigación do seu autor, o profesor, filólogo e historiador Vicente Almazán, membro do Comité Internacional de Expertos do Camiño de Santiago ata o seu falecemento, no ano 2006.
O catálogo da exposición organizada en 1992 polo Museo de Belas Artes da Coruña, comisariada por Beatriz Martínez-Barbeito Manovel, é o resultado dun proxecto de investigación e reivindicación desde o museo sobre a figura e a obra deste paisaxista galego do século XIX. Partindo da colección de acuarelas que custodia o museo, expóñense máis de cen pezas na súa maioría acuarelas, pero tamén óleos e litografías do pintor nos cales plasma paisaxes das súas viaxes pola xeografía española. O catálogo contén varios artigos que tratan sobre a vida e a obra do pintor, o paisaxismo en España no século XIX, a arte en Galicia durante o Romanticismo, e a restauración da colección de acuarelas do museo.
Catálogo da exposición organizada en 1990 polo Museo de Belas Artes da Coruña e o Ministerio de Cultura a partir da recuperación da táboa de Rubens, "Dédalo e o Minotauro", roubada na antiga sede do museo en 1985 xunto con outra táboa do mesmo autor, "Psique (La Aurora)". Contén varios artigos sobre o roubo e o proceso de recuperación das dúas obras, así como un completo estudo sobre o proxecto de Rubens para a Torre da Parada, do que ambos os bosquexos formaban parte.
Catálogo da exposición colectiva dos principais artistas plásticos que teñen a cerámica como material básico do seu traballo e da súa expresión artística.
Tectónica é una prospección no universo creativo e poético de Manuel Vilariño, pero cunha perspectiva que nos permite aproximarnos á súa obra desde un ángulo ou unha visión inédita. Trátase, efectivamente, de posibilitar un traballo de corte tectónico, nun uso metafórico do termo; é dicir, indagar e evidenciar cales son as liñas de sostemento que fundamentan a súa reflexión estética e que explican, a modo dun impulso continuo e dun contrapunto, todas as realizacións plásticas e poéticas -a propia experiencia vital- deste creador tan singular. Tectónica abesoura nos lugares onde se gorece o silencio, o asombro orixinal do acto creativo; tamén o esplendor das imaxes, alí onde estas fulguran.
