O principal obxectivo desta guía é ofrecerlles aos profesionais criterios para a organización e a xestión da unidade de esterilización co fin de contribuír á mellora nas condicións de seguridade e calidade da súa práctica, o que inclúe a eficiencia, o deseño e o equipamento que lle permitan a cada hospital a elaboración do seu propio protocolo e dos procedementos normalizados de traballo e calidade.
Publicación anual con información estatística sobre menores en situación de desprotección e sobre adopcións. Define as distintas figuras legais que protexen en situación de risco e desamparo: garda, tutela e acollemento, sexa familiar ou residencial. Tamén define e analiza o proceso legal das adopcións, na súa dobre vertente: nacional e internacional. Por último, describe os programas de apoio ás persoas menores e ás súas familias levados a cabo polos servizos especializados de protección da infancia.
A enfermidade coronaria supón un importante problema de saúde pública debido á súa incidencia crecente e a que constitúe a principal causa de morte no mundo. no ámbito da Comunidade Autónoma de Galicia, púxose en marcha en maio de 2005 o Programa Galego de Atención ao Infarto Agudo de Miocardio (PROGALIAM). Este programa foi un dos primeiros en implantarse en España (só por detrás dos de Murcia e Navarra). Debido ao tempo transcorrido, viuse necesario adaptar o Progaliam do ano 2005 ás novas e actuais evidencias, e ás actuais recomendacións das Guías de Práctica Clínica. É por iso, que na Dirección Xeral de Asistencia Sanitaria, constituíuse un grupo de traballo formado por cardiólogos intervencionistas das 7 áreas sanitarias, así como profesionais médicos de Atención Primaria e Urxencias.
A finalidade deste procedemento é elaborar un documento que sirva de guía para os profesionais sanitarios no que respecta á administración de fármacos por vía ótica, de modo que se reduza a variabilidade clínica, se incorporen as mellores prácticas na actividade asistencial e se garante unha administración eficaz e segura.
Publicado no portal Femora do Servizo Galego de Saúde en https://femora.sergas.es/
Nesta guía presentase o Protocolo de actuación para pacientes con síndrome coronaria aguda con elevación del segmento ST en Galicia. Consta do algoritmo de reperfusión, da terapia inicial, así como dos circuitos e tempos indicados para abordar esta patoloxía.
Os sistemas portátiles de diálise domiciliaria (HDD) están deseñados para que os pacientes realicen o seu tratamento de diálise no seu domicilio. Son equipos compactos e lixeiros que lle permiten ao paciente adaptar as sesións de diálise ás súas necesidades e estilo de vida. Aumentan a autonomía e independencia, melloran a integración familiar, social, laboral e escolar; non necesitan realizar modificacións no domicilio e as versións máis recentes permiten a telemonitorización.
Comparado con outras técnicas de diálise (peritoneal e hospitalaria), os estudos, aínda que de baixa calidade, demostran que a HDD presenta un perfil de seguridade e efectividade favorable.
A avaliación da terapia con ventosas aplicada a patoloxías diferentes das osteomusculares realizouse dentro do Plan para a protección da saúde fronte ás pseudoterapias. A técnica consiste na aplicación de ventosas (copas), sobre a pel en diferentes puntos do corpo que son quentadas previamente para xerar un baleiro ou poden estar conectadas a un dispositivo que xere este baleiro de forma automática. Ten diferentes indicacións, da cales son as condicións non osteomusculares as estudadas neste informe. Os estudos presentan erros, polo cal non se recomenda o uso da terapia con ventosas en ningunha das súas modalidades e en ningunha das indicacións.
O obxectivo desta Guía de práctica clínica é servir como instrumento para mellorar a atención sanitaria das persoas en situación de últimos días e das súas familias, nos distintos ámbitos e centros onde sexan atendidos (atención hospitalaria, atención primaria, atención en domicilio, servizos de urxencias e centros sociosanitarios). Abórdanse as seguintes áreas clínicas: recoñecemento da situación de últimos días, comunicación e información, toma de decisións compartida e desenvolvemento do plan de coidados, hidratación, manexo de síntomas (dor, dispnea, náuseas e vómitos, ansiedade, delirium e estertores) e sedación paliativa. Tamén se inclúe información sobre aspectos ético-legais e un documento de información para familiares e achegados.
Operación estatística extraída da información facilitada polas propias persoas interesadas sobre a concesión ou renovación dos títulos de familia numerosa entre o 1 de xaneiro e o 31 de decembro do ano en curso. Informa tamén sobre a normativa aplicable e os requisitos que se deben cumprir para o recoñecemento da condición de familia numerosa.
Guía de consulta para o persoal médico e de enfermaría que desenvolve o seu traballo en centros de coordinación telefónica para a atención ás urxencias e ás emerxencias sanitarias. Está estruturada en 12 capítulos nos que describen os principais protocolos de actuación para a asistencia ás patoloxías máis comúns atendidas no ámbito de urxencias extra hospitalarias.
Informe de avaliación sobre a eficacia e seguridade do tratamento con nutrición enteral domiciliaria mediante suplementos nutricionais orais (SNO) en pacientes oncolóxicos que requiren modificación da dieta ordinaria habitual por mucosite oral (MO). Non se puido incluír ningún estudo debido a que non se localizou ningún ensaio clínico que estude a utilidade dos SNO no manexo de pacientes oncolóxicos que presentan MO. Estes pacientes deberían recibir apoio mediante un correcto asesoramento nutricional dirixido a medidas hixiénicas e dietéticas encamiñadas a facilitar a deglución dos alimentos mentres sexa posible.
Informe de avaliación sobre a eficacia e seguridade da nutrición enteral oral domiciliaria con suplementos nutricionais orais (SNO) en pacientes con cancro en tratamento activo e con desnutrición moderada-grave. A limitada evidencia localizada non é concluínte sobre o uso dos SNO na mellora do estado nutricional, a taxa de mortalidade ou supervivencia e a calidade de vida, nin se reduce a estancia hospitalaria. A aceptabilidade dos SNO é dispar e parece estar directamente relacionada co grao de implicación dos profesionales sanitarios.
