Guía breve do edificio, historia do museo e coleccións que se mostran na escolma de escultura.
Guía breve do edificio, historia do museo e coleccións que se mostran na escolma de escultura.
Este catálogo ofrece unha visión completa e abranguente da obra de Antón Lamazares (Maceira, Lalín, Pontevedra, 1954) ao longo de máis de cincuenta anos de carreira, ao tempo que permite abordar, na súa complexidade, unha das figuras máis senlleiras do contexto artístico galego. Coa axuda de múltiples voces chegadas de ámbitos tan diversos como a historia da arte, a crítica ou a poesía, o libro propicia unha apreciación actualizada da orixinalidade da obra de Lamazares.
Achegarse ao seu traballo é experimentar o silencio, formar parte dunha constelación marabillosa que nos brinda estados de contemplación e intensifica o gozo. A súa pintura é o resultado da sabedoría e a grandeza de saber rescatar a humildade, a sinxeleza, o vigor, a coraxe, o corazón, o amor, a morte, a plenitude... nun universo de verdade e silencio.
Outras historias posibles reúne o traballo de seis artistas nadas na década dos anos 50 cuxas traxectorias paga a pena revisar e contextualizar para, como expresa o título do proxecto, xerar outras historias que completen o xa coñecido no tecido cultural, político e social dos anos 80. Ana García Pan, Emilia Guimeráns, Anne Heyvaert, Tusi Sandoval, Blanca Silva e Laura Terré.
David Lamelas (Bos Aires, 1946) é unha figura clave da arte conceptual e un dos grandes protagonistas da escena artística arxentina na década dos sesenta. Desde os inicios, a súa obra distinguiuse por unha singular capacidade camaleónica para adaptarse a distintos contextos, xa fosen artísticos, arquitectónicos, xeográficos ou sociais, en capitais como Londres, Bruxelas, París, Milán, Os Ánxeles, Nova York ou Berlín.
A exposición que o CGAC lle dedicou en 2021 foi a súa primeira retrospectiva en España. Neste catálogo amósase a evolución do traballo de Lamelas a través de distintas etapas, desde os inicios a primeiros dos sesenta en Bos Aires ata o momento presente, e asemade incídese en dúas cuestións importantes: a relación de Lamelas con Galicia (os seus pais emigraron desde Manzaneda e Castro Caldelas durante a Guerra Civil) e a importancia do proxecto e mais do debuxo na súa práctica artística ao longo de toda a súa carreira; ben sexa como debuxos autónomos, como sucede na serie Aleph (1986-1989), ou como medio para desenvolver unha idea, no ámbito escultórico, fotográfico, fílmico ou arquitectónico.
Catálogo que recolle as obras que entre os anos 2015 e 2023 persoas particulares lle doaron á Comunidade Autónoma de Galicia para que fosen custodiadas no Museo de Belas Artes da Coruña.
Catálogo que recolle o contido da doazón do artista Tomás Barros Pardo (1922-1986) que efectuaron os seus fillos, Araceli e Tomás Barros Cao, á Comunidade Autónoma de Galicia e así presentala e dala a coñecer ao público no seu lugar de custodia, o Museo de Belas Artes da Coruña.
Número quince da revista científica Ad Limina, de carácter interdisciplinar e internacional, multilingüe, de investigación sobre o Camiño de Santiago e o fenómeno das peregrinacións. Nesta ocasión trátase dun número monográfico especial dedicado á "Peregrinación nun mundo globalizado: investigación interdisciplinar e implicacións sociais".
Almudena Fernández Fariña. Pisando Charcos ofrece un percorrido polo traballo da artista ao longo de trinta anos de carreira, resitúa a súa traxectoria e desvela unha artista inédita cuxa versatilidade queda patente nunha serie de procesos paralelos que inclúen prácticas fotográficas, bordados, pezas cerámicas ou libros obxecto. Almudena Fernández Fariña (Vigo, Pontevedra, 1970) é artista e docente na Facultade de Belas Artes de Pontevedra (Universidade de Vigo). A súa obra está representada en coleccións públicas e privadas. O seu traballo artístico foi recoñecido con numerosos premios e bolsas entre os que destacan o Premio de pintura L’Oréal (2000); a bolsa Novos Valores (1994) ou a bolsa da Fundación Pollock-Krasner (2001).
Unha Vida Viquinga que presenta ao público unha visión actualizada, baseada na investigación, do desenvolvemento da vida nesta etapa histórica.
O catálogo reflicte a vida na era viquinga nas catro etapas da vida: infancia, mocidade, madurez e morte, desde unha perspectiva inclusiva e matizada do tema. Facendo fincapé nos aspectos diaspóricos do mundo viquingo, destacando o contacto nórdico en lugares de todo o hemisferio norte.
Pontevedra no tempo é unha celebración do fenómeno urbano en Galicia e a súa contribución á configuración da identidade local e galega, centrada na cidade de Pontevedra. O enfoque expositivo parte da memoria do visitante para deconstruír o espazo urbano e comprender as claves do seu cambio, relacionando as transformacións da cidade coas lembranzas locais. A mostra entende a cidade como un sistema cultural que constrúe parte da identidade dos seus habitantes e explorará esa rede de símbolos, palabras e relatos compartidos que son tamén herdeiros do tempo.
La batalla de los géneros pretende afondar nos discursos, debates e, sobre todo, nas representacións xurdidas da práctica artística que teñen como marco temporal a década dos setenta do século vinte. Este conxunto de experiencias, lideradas sobre todo por mulleres artistas, supuxeron unha tentativa de denunciar a opresión machista e de pór en cuestión, e mesmo invalidar, os alicerces da sociedade patriarcal. A través dos textos de Manuel Olveira, director do CGAC; Juan Vicente Aliaga, comisario do proxecto, e das achegas das teóricas do feminismo Amelia Jones, Elisabeth Levobici, Griselda Pollock e María Laura Rosa, esta publicación analiza os froitos da relación entre o activismo político e a creación artística en marcos xeográficos tan diversos como Latinoamérica, Estados Unidos, Francia ou o Estado español.
Con textos de Natalia Poncela, comisaria da exposición, Santiago Olmo e Isabel Carlos, Nalgures é o catálogo da mostra individual da artista autraliana Narelle Jubelin (Sydney, 1960), que tivo lugar no CGAC en 2022.
Nalgures detense nas memorias dos lugares e nos distintos modos en que estes son ocupados, recorre a referentes culturais concretos dentro do contexto galego e vincúlaos con outras cartografías e referencias da biografía e traxectoria artística de Jubelin.
A través de pezas procedentes de diferentes series da artista, o libro propón un repertorio de discursos posibles que, ao xeito de agrupamentos de obras ou quendas, nos permiten tecer unha rede de intereses e afectos, por veces íntimos e, outras veces, non tanto.