Catálogo de fotografías de Luis Baylón sobre a cidade e a peregrinación a Benarés. Ademais das fotografías, o libro ofrece tamén artigos que explican os elementos esenciais para comprender a obra do fotógrafo.
Catálogo de fotografías sobre a peregrinación a Kailasa. O monte Kailasa, coñecido tamén na antiga tradición hinduísta como Meru ou Sumeru, é unha das montañas máis sagradas do mundo, pois é considerada coma tal por budistas e hinduístas, que cren que o Korlham -unha peregrinación de 52 quilómetros arredor desta montaña- os redime dos seus pecados e fainos renacer como persoas novas.
Recompilación de fotografías de peregrinos que chegan a Santiago, acompañada por un relato referente ás experiencias vividas por un deles ao longo do Camiño.
Catálogo da exposición: Sri Pada : pasos de peregrino, pegada de deuses, no cal se documenta textual e fotograficamente a peregrinación á montaña sagrada de Sri Lanka, onde conviven peregrinos de catro relixións: budistas, hinduístas, musulmáns e cristiáns. As imaxes son da fotógrafa Jessica Agulló.
Catálogo da exposición de idéntico título en que se recollen aspectos gráficos da peregrinación que anualmente se realiza ao Señor de Qoyllur Rit'i nos Andes peruanos. As imaxes de Chistoph Lingg vense completadas con textos alusivos a esta interesantísima peregrinación que conserva rituais precolombinos, de Susanne Schaber e de Marcela Olivas Weston.
Trátase da visión do Camiño de Santiago desde Roncesvalles ata Fisterra do fotógrafo Eduardo Almajano. Cada fotografía acompáñase dunha cita de autores varios e a maioría das citas fan alusión aos camiñantes, ás etapas etc.
Catálogo da exposición que recolle a experiencia da viaxe da autora relacionándoa co xogo da oca, para espertar unha antiga comparanza entre peregrinación e xogo iniciático (Camiño de Santiago e xogo da oca).Inclúese un estudo científico sobre as alegorías do home como peregrino na terra.
Bleda y Rosa. Xeografía do tempo reúne vinte e cinco anos do traballo fotográfico de María Bleda (Castellón, 1969) e José María Rosa (Albacete, 1970) articulándoo arredor da serie Campos de batalla: un proxecto iniciado en 1994 e finalizado recentemente que se mostra ao completo por primeira vez. A mostra ábrese con Campos de fútbol (1992-1995), o primeiro proxecto que obtivo recoñecemento público, unha serie que, establecendo unha dialéctica entre lugar, tempo e memoria, anuncia os eixes conceptuais arredor dos cales posteriormente xirará o seu traballo. A exposición complétase con obras pertencentes ás series Origen (2003-) e Prontuario. Notas en torno a la guerra y la revolución (2011-).
Con motivo do seu 25º aniversario, o Centro Galego de Arte Contemporánea edita un volume con textos do seu director, Santiago B. Olmo, e de Iago Seara, unha testemuña privilexiada da historia do museo desde o momento da súa construción. Todo iso acompañado dunha coidada selección de imaxes do edificio deseñado polo arquitecto portugués Álvaro Siza Vieira para albergar un museo hoxe convertido en referente internacional para o estudo e a reflexión arredor da arte contemporánea.
Nicolás Combarro (A Coruña, 1979) pertence a unha nova tipoloxía de fotógrafo en cuxa obra, centrada na arquitectura e na idea de construción, retroalimentándose, a práctica da documentación e a intervención, entendida esta última como acción no espazo e na paisaxe. A súa exposición no CGAC reúne algunhas das súas series máis recentes, Arquitectura oculta, Bangkok e Arquitectura espontánea, esta última resultado dun uso calibrado do propio arquivo e de observacións sistemáticas sobre edificacións sen autor ou populares. Ademais, a exposición inclúe unha reinterpretación do espazo concibido polo arquitecto portugués Alvaro Siza Vieira mediante fotografías de proxeccións que se integran na súa serie Desvelar_desplazar.
Lugar: continxencias de uso constitúe un achegamento á significación existencial do espazo arquitectónico. O proxecto mostra obras de Patricia Esquivias, Luciana Lamothe e Sofía Táboas producidas para distintos espazos do edificio de Álvaro Siza. Os traballos destas tres artistas falan do tectónico, da morfoloxía dos materiais aos elementos constructivos; da dimensión histórica e simbólica á perceptiva e cognitiva, que é, en último termo, o fin que xustifica a construción espacial, polo tanto, a arquitectura.
Guía ilustrada da exposición temporal con texto e imaxes das fotografías e pezas da colección expostas e texto explicativo.
