Catálogo

Volume de artigos arredor da vida e obra de Antonio Fraguas Fraguas, figura homenaxeada en 2019 co Día das Letras Galegas. Diversos estudosos analizan a súa biografía e escrita baixo a coordinación editorial de Luís Cochón e Xusto Beramendi, nunha edición en que colaboran co Centro Ramón Piñeiro a Fundación A. Fraguas e mais o Museo do Pobo Galego.

Volumen de artículos alrededor de la vida y obra de Antonio Fraguas Fraguas, figura homenajeada en el 2019 con el Día das Letras Galegas. Diversos estudiosos analizan su biografía y escritura bajo la coordinación editorial de Luis Cochón y Justo Beramendi, en una edición en la que colaboran con el Centro Ramón Piñeiro la Fundación A. Fraguas y el Museo do Pobo Galego.

Trátase dunha reflexión sobre a vida e a obra do dramaturgo compostelán Roberto Vidal Bolaño, como achega ao logro dunha poética teatral xenuinamente galega capaz de dar resposta a un Teatro Novo, galego e universal. Contemplado non como unha illa senón como o que realmente pretendeu ser e foi: o alento e a luz dunha xeración de creadores e animadores dunha nova dramaturxia galega.

Edición do Lazarillo de Tormes, traducido para o galego, xunto coa súa versión castelá, e prólogo do catedrático da Universidade da Coruña Alfredo Rodríguez López-Vázquez.

Volume en que se recolle unha ampla escolma de ensaios e textos xornalísticos do profesor e crítico literario Luís Alonso Girgado. Inclúe unha longa cronobiografía do homenaxeado que asina Armando Requeixo, responsable da edición da obra.

Publicación que recolle a experiencia deselvolvida polo Museo Etnolóxico no proxecto Museo Aberto, destinado a traballar con colectivos.

Obra coeditada pola Agadic e Dos Acordes dentro da colección Ars Gallaeciae Musicae, Serie Agra Vella.
Nas montañas de Galicia foi composta en Bos Aires entre 1917 e 1919 e, aínda que premiada en concursos auspiciados pola Institución Mitre en 1923 e polo Centro Galego de Bos Aires trinta anos máis tarde, o autor non podería ver estreada a súa obra (só o seu último tempo, Danza campestre), pois a sinfonía completa se estrearía en conmemoración do centenario do seu nacemento, quince anos despois da súa morte, durante as xornadas galegas organizadas polo Centro Galego de Bos Aires o 28 de xullo de 1974. A estrea europea tería lugar ao ano seguinte na Coruña, no Teatro Colón.
En palabras de Joam Trillo, estamos ante unha sinfonía cos seus movementos convencionais -mutatis mutandis- estruturados como os dunha sinfonía clásico-romántica pero con elementos cíclicos e cunha temática totalmente galega, aínda que non comporte necesariamente que o tema en cuestión sexa recoñecible na tradición ou nos cancioneiros, dado que algúns son do propio autor e outros sofren transformacións ata facelos irrecoñecibles.
Contén CD coas partes instrumentais.

Homeless é o catálago da primeira mostra retrospectiva en España da artista Ángela de la Cruz, organizada conxuntamente por Azkuna Zentroa (Bilbao) e o CGAC.

Número dez da revista científica Ad Limina, de carácter interdisciplinar e internacional, multilingüe, de investigación sobre o Camiño de Santiago e o fenómeno das peregrinacións.

Obra coeditada pola Agadic e Edicións Xerais de Galicia dentro da colección Biblioteca Dramática Galega, galardoada co XXIV premio Álvaro Cunqueiro para textos teatrais edición 2018.
Ás oito da tarde, cando morren as nais, peza teatral de Avelina Pérez, achéganos un canto coral sustentado no absoluto baleiro, explotando as posibilidades do xogo escénico desde unha concepción aberta do espazo e cunha ollada irónica sobre a relación entre o teatro e a súa recepción.
Aquí, a procura da identidade individual amparada na masa, superficial e ignorante, que presume de coñecementos inútiles, amósase indecente. Nun teatro, lugar (supostamente) de encontro, asistimos ao espectáculo da estupidez. E debaixo de todo o insultante: nós. Tan pequeniños, tan perigosos...

Obra coeditada pola Agadic e Edicións Xerais de Galicia dentro da colección Biblioteca Dramática, galardoada co X premio Manuel María de literatura dramática infantil edición 2018, peza teatral de personaxes, situacións e diálogos de debuxo sinxelo, moi na liña dos xogos infantís, que logran transmitir un universo simbólico suxestivo e interesante para o lector/espectador infantil e adolescente.
"Os monstros viven cando lles deixamos. Temos medo de atopalos porque fomos nós quen os botamos lonxe, a lugares escuros, a bosques que despois queimamos. Os monstros non entenden por que non os deixamos en paz e por que sempre hai nenas, sempre hai nenos, que quedan fóra da casa cando se fai de noite e queren saber, e queren coñecelos. Ás veces, moitas veces, descubrimos que os monstros non son moi diferentes de nós cando nos miramos no espello.”

Aínda que menos coñecido polo público que o seu perfil como violinista e como compositor, a dimensión de Andrés Gaos como pianista é un testemuño imprescindible á hora de calibrar a sólida formación do mestre coruñés. Aires galegos e Novos aires galegos son dúas coleccións de pezas breves para piano, de factura sinxela tanto en estrutura como na esencia compositiva. Da súa música despréndese o desexo de evocar as sonoridades, as danzas, as paisaxes, os sentimentos e as lembranzas da patria afastada por medios de ritmos e melodías tomados unhas veces do noso folclore e, outras, simplemente como inspiración para compoñer.

Neorretranca e posmorriña (Fantasía nº 5 en sol ou non e Boisaca ou a divina desgraza) dá corpo a unha nova produción propia do CDG, o primeiro froito directo do labor desenvolvido dentro do proxecto "DramatUrxente" de apoio á dramaturxia galega contemporánea iniciado polo Centro en 2015, que pon en escena dúas das obras que se escribiron no grupo de traballo de dramaturgas e dramaturgos coordinado polo autor, actor e director Manuel Lorenzo, DramaturXa.
Neorretranca e posmorriña, dúas pezas sobre un mesmo sentir, caras diversas sobre unha mesma inquedanza: a identidade galega como concepto inaprensible, como acción non rematada, como busca incesante. A cultura, a lingua, a escrita, hábitos e prácticas sociais, tradicións e mitos propios. Memoria compartida inzada de símbolos que ás veces non recoñecemos como nosos, que interpelan a imaxinación dunha comunidade non sempre en sintonía.