Catálogo

O traballo de Julião Sarmento formalízase desde o fronteirizo. Moitas das súas obras conteñen imaxes de imaxes e están relacionadas entre si, aínda que funcionen de maneira independente, abrazando a ambigüidade do seu significado. Trátase de microrrelatos que asumen a múltiple potencialidade do cine, entre o expreso e o secreto, entre o persoal e o estraño. Tamén comparten con este unha clase de duración suspendida. Toda a obra de Julião Sarmento proxecta esa sensación cinematográfica, porque no que vemos sempre intuímos algo que se mantén ausente, fóra de escena. Este libro, con textos de David Barro, Margarita Ledo e Santiago Olmo, ofrece unha visión panorámica da súa obra e incide na relación da súa práctica artística co cinematográfico.

[EX]posicións críticas. Discursos críticos na arte española, 1975-1995, configúrase como un catálogo de tres mostras simultáneas e complementarias, que catografan as que foron as liñas emerxentes máis significativas da crítica de arte mediante a revisión e relectura dunha serie de diversas exposicións de arte producidas nese período; amosa obras dos artistas españois presentes nelas, así como abundante material documental para contextualizar os diferentes e sucesivos episodios. Ademais dos textos do director do proxecto, Santiago Olmo, e dos comisarios das exposicións, Armando Montesinos e Mariano Navarro, o libro reproduce en formato facsímile unha selección de textos clave para mellor comprender a evolución da escena artística en España desde a transición ata a actualidade.

Selección de fotografías feitas por Cristina García Rodero en Grabarka, o centro de peregrinación máis importante da Igrexa Ortodoxa Autocéfala Polaca, que presenta así un documento gráfico cunha beleza estética sorprendente, onde aparecen os numerosos peregrinos portando as cruces ofrecidas como petición ou agradecemento ao Cristo Salvador, seguindo unha tradición que pode remontarse ao século XIII.

Presentación da obra fotográfica e das performances, entre elas a que fixo en Santiago de Compostela (Pilgrimage to Santiago), feitas por Zhang Huan, artista chino descuberto polo público europeo, primeiro na Bienal de Venecia e posteriormente en Arco (Madrid), que se revela como un dos valores importantes da arte contemporánea.

A viaxe. Novas peregrinacións é o título dunha exposición coproducida polo Centro Galego de Arte Contemporánea e o Museo das Peregrinacións en que se presentan os proxectos de Gabriel Díaz, Ignacio Pérez-Jofre e Sophie Whettnall, nos cales os artistas abordan os conceptos de ruta e encrucillada desde puntos de vista diversos. A través das súas obras o espectador decátase de que no camiño nos facemos conscientes das nosas limitacións e do lugar que ocupamos no mundo. Como viaxamos, o que vemos no decurso da viaxe, falan de como somos e de cómo vemos o mundo á nosa volta.

Volume publicado con motivo da exposición de Stefan Brüggeman (Cidade de México, 1975) realizada no CGAG e construída a partir de intervencións espaciais que cuestionan a orde dos conceptos, a lóxica das normas e, particularmente, as convencións do sistema. Brüggeman abriu unha maneira diferente de abordar os aspectos sociolóxicos e culturais da linguaxe. O seu traballo incide nesas contradicións lingüísticas que conforman os paradoxos da vida e a convivencia, e pon en cuestión a rixidez do políticamente correcto, precisamente por falso.

Número nove da revista científica multilingüe Ad Limina, de carácter interdisciplinar e internacional, de investigación sobre o Camiño de Santiago e o fenómeno das peregrinacións.

Malia a escaseza de recursos técnicos e infraestruturas culturais que caracterizaba o panorama artístico galego nas décadas dos setenta, é nunha época en que os artistas galegos transitaban por vieiros próximos ao neoexpresionismo, Ignacio Pardo (Lugo, 1947) gobernouse para producir, en solitario e cos medios ao seu alcance, unha obra persoal e afastada da ortodoxia cultural. "Senescencia" é a primeira publicación monográfica sobre o traballo deste videocreador galego independente e recolle toda a súa producción desde o seu primeiro holograma ata a peza máis recente que dá título á mostra comisariada por Cristina Prego de Oliver para o Centro Galego de Arte Contemporánea.

Esta obra constitúe a segunda parte doutra obra titulada Igrexas mosteirais e conventuais de Galicia. Descrición gráfica das declaradas monumento. Ambas as dúas son editadas no contexto dun convenio de colaboración entre a Xunta de Galicia e a Universidade da Coruña, para a realización do inventario gráfico e levantamento planimétrico do patrimonio monumental de Galicia. Este libro recolle vinte e seis igrexas de antigos cenobios: dez pertencen á provincia da Coruña, nove á de Lugo, seis á de Ourense e unha á de Pontevedra.

A proposta creativa da obra que presenta José Caruncho incide na idea do Courel como cosmos vital; os sentimentos e os valores son radicalmente locais e, por iso mesmo, universais. Unha selección fotográfica mostra o universo labrego do Courel.

De vocación temperá, Berta Cáccamo (Vigo, 1963) creceu nun universo ligado á creación. Considerada como unha das pintoras españolas máis importantes da súa xeración, foi quen de destilar influencias afastadas no tempo, sempre disposta ao debate coa súa obra, cos problemas da arte e coas súas imaxes. Esixente e reflexiva, a súa pintura é produto dunha mirada inquieta, emocional e afectiva. Por iso é polo que o título da exposición fala de expansión, porque a súa obra é asemade un proxecto vital, e de ensaio, porque se escribe en presente continuo e se inscribe na memoria como material fundamental.

Muntadas (Barcelona, 1942), figura de referencia da arte internacional, constrúe un discurso multidisciplinar centrado na reflexión e a crítica na intersección da arte, as ciencias sociais e os sistemas de comunicación. As paisaxes de "Estratexias do desprazamento" configúranse como metáforas de sensacións psicolóxicas, accións de vida e destino. Todos os traballos relaciónanse co estar e non estar, con lugares específicos, en contextos diversos, a partir dunha experiencia.