IX Premio Diario Cultural de Teatro Radiofónico

Textos e adaptacións radiofónicas das obras finalistas do XI Premio Diario Cultural de Teatro Radiofónico de 2017.
Trátase dun certame xa consolidado no que cada ano aparecen novos nomes que achegan calidade e frescura a esta forma dramática, canalizada unicamente co soporte da voz e do son.

Incidencia muller pedra, de AveLina Pérez, conforma o número 20 da colección Biblioteca Dramática Galega, que integra as obras gañadoras dos premios Álvaro Cunqueiro para textos teatrais e Manuel María de literatura dramática infantil convocados pola Axencia Galega das Industrias Culturais.

Gañadora do Premio Álvaro Cunqueiro para textos teatrais 2024, Incidencia muller pedra é un canto á liberdade do individuo, unha reflexión sobre o animal que levamos dentro, domesticado pola lei do home (ese home que perverte a natureza das cousas). A través dunha proposta dramatúrxica sinxela, baseada na acción verbal, preséntanos personaxes complexos, cheos de arestas, que convidan á reflexión a través das súas palabras e os seus silencios. Ponse en valor unha voz de muller non normativa, construída sen apelar a lugares comúns, a perspectivas ortodoxas. Mediante unha linguaxe sólida, de enorme riqueza estética, a autora tece unha historia singular e lúcida que foxe do convencional e se nos presenta coma unha construción teatral emocionante, delicada e profundamente intelixente.

Incidencia muller pedra, de AveLina Pérez, conforma ou número 20 dá colección Biblioteca Dramática Galega, que integra as obras gañadoras dous premios Álvaro Cunqueiro para textos teatrais e Manuel María de literatura dramática infantil convocados pola Axencia Galega das Industrias Culturais.

Gañadora do Premio Álvaro Cunqueiro para textos teatrais 2024, Incidencia muller pedra é un canto á liberdade do individuo, unha reflexión sobre ou animal que levamos dentro, domesticado pola lei do home (ese home que perverte a natureza dás cousas). A través dunha proposta dramatúrxica sinxela, baseada na acción verbal, preséntanos personaxes complexos, cheos de arestas, que convidan á reflexión a través dás súas palabras e vos seus silencios. Ponse en valor unha voz de muller non normativa, construída sen apelar a lugares comúns, a perspectivas ortodoxas. Mediante unha linguaxe sólida, de enorme riqueza estética, a autora tece unha historia singular e lúcida que foxe do convencional e preséntallenos coma unha construción teatral emocionante, delicada e profundamente intelixente.

A obra Ás oito da tarde, cando morren as nais, é un canto coral sustentado no baleiro, un xogo irónico sobre a relación entre o teatro e a súa recepción. Aquí, a procura da identidade individual, amparada na masa superficial e ignorante, que presume de coñecementos inútiles, amósase indecente. Nun teatro, lugar, supostamente, de encontro, asistimos ao espectáculo da estupidez. E debaixo de todo o insultante: nós. Tan pequeniños, tan perigosos. A acción ten lugar, sobre todo, no patio de butacas. A relación entre a actriz e o público. A recepción. As expectativas desde o baleiro. O mundo posmoderno. Os coñecementos inútiles. A soidade. A violencia. E outra vez o baleiro.

Nº 5 da colección "O papel do teatro", que dá cabida ás obras levadas a escena polo Centro Dramático Galego (CDG), coeditada pola Axencia Galega das Industrias Culturais (Agadic) e Edicións Positivas.
DramaturXa é froito directo do labor desenvolvido dentro do proxecto "DramatURXENTE" de apoio á dramaturxia galega contemporánea iniciado polo CDG en 2015. Despois de levar a escena e de publicar dúas das obras que se escribiron no grupo de traballo de dramaturgas e dramaturgos coordinado polo autor, actor e director Manuel Lorenzo, reúnense agora neste volume as dez obras restantes: Cuncas dos nosos ollos, de Lois Blanco Araúxo; Albaroque, de Ana Carreira; O ronco do carneiro, de Santiago Cortegoso; A terra onde veñen morrer as baleas, de Ernesto Is; Vera, de Eva F. Ferreira; Que veñan os cans, de Zé Paredes; Wonderland, de Avelina Pérez; O péndulo, de Marta Pérez; Bic, de Gloria Rico, e Lar, de Rosa Puga Davila; dez tramas habitadas por personaxes que se multiplican ata o infinito, para botar algo de luz sobre o camiño da identidade, individual e colectiva, galega.

Obra coeditada pola Agadic e Edicións Xerais de Galicia dentro da colección Biblioteca Dramática Galega, galardoada co XXIV premio Álvaro Cunqueiro para textos teatrais edición 2018.
Ás oito da tarde, cando morren as nais, peza teatral de Avelina Pérez, achéganos un canto coral sustentado no absoluto baleiro, explotando as posibilidades do xogo escénico desde unha concepción aberta do espazo e cunha ollada irónica sobre a relación entre o teatro e a súa recepción.
Aquí, a procura da identidade individual amparada na masa, superficial e ignorante, que presume de coñecementos inútiles, amósase indecente. Nun teatro, lugar (supostamente) de encontro, asistimos ao espectáculo da estupidez. E debaixo de todo o insultante: nós. Tan pequeniños, tan perigosos...

Nº 6 da colección "O papel do teatro", que acolle as obras levadas a escena polo Centro Dramático Galego (CDG), coeditada pola Axencia Galega das Industrias Culturais (Agadic) e Edicións Positivas.
O charco de Ulises dá corpo a unha nova produción do CDG, unha versión libre da Odisea traspasada a un contexto trasatlántico. Do mar ao océano. De Ítaca a Galicia. De Troia a Bos Aires. Do Mediterráneo ao Atlántico.
A trama discorre en paralelo ao clásico de Homero, xerando un diálogo co mito orixinal, para tratar o fenómeno da emigración galega cun marcado compoñente poético.
Ulises permanece errante durante dez anos viaxando de illa en illa, vivindo aventuras inesquecibles, entre suculentos banquetes e fermosas mulleres. A idea do regreso á patria non o abandona nunca, pero a súa vida non había transcender se non saíse dela.