Segunda dunha serie de tres publicacións que recollen o contido dos debates sobre a crítica de arte en España. Estas xornadas de debate tiveron lugar no Centro Galego de Arte Contemporánea entre os meses de marzo e maio de 2017.
Segunda dunha serie de tres publicacións que recollen o contido dos debates sobre a crítica de arte en España. Estas xornadas de debate tiveron lugar no Centro Galego de Arte Contemporánea entre os meses de marzo e maio de 2017.
Malia a escaseza de recursos técnicos e infraestruturas culturais que caracterizaba o panorama artístico galego nas décadas dos setenta, é nunha época en que os artistas galegos transitaban por vieiros próximos ao neoexpresionismo, Ignacio Pardo (Lugo, 1947) gobernouse para producir, en solitario e cos medios ao seu alcance, unha obra persoal e afastada da ortodoxia cultural. "Senescencia" é a primeira publicación monográfica sobre o traballo deste videocreador galego independente e recolle toda a súa producción desde o seu primeiro holograma ata a peza máis recente que dá título á mostra comisariada por Cristina Prego de Oliver para o Centro Galego de Arte Contemporánea.
Esta obra constitúe a segunda parte doutra obra titulada Igrexas mosteirais e conventuais de Galicia. Descrición gráfica das declaradas monumento. Ambas as dúas son editadas no contexto dun convenio de colaboración entre a Xunta de Galicia e a Universidade da Coruña, para a realización do inventario gráfico e levantamento planimétrico do patrimonio monumental de Galicia. Este libro recolle vinte e seis igrexas de antigos cenobios: dez pertencen á provincia da Coruña, nove á de Lugo, seis á de Ourense e unha á de Pontevedra.
A proposta creativa da obra que presenta José Caruncho incide na idea do Courel como cosmos vital; os sentimentos e os valores son radicalmente locais e, por iso mesmo, universais. Unha selección fotográfica mostra o universo labrego do Courel.
De vocación temperá, Berta Cáccamo (Vigo, 1963) creceu nun universo ligado á creación. Considerada como unha das pintoras españolas máis importantes da súa xeración, foi quen de destilar influencias afastadas no tempo, sempre disposta ao debate coa súa obra, cos problemas da arte e coas súas imaxes. Esixente e reflexiva, a súa pintura é produto dunha mirada inquieta, emocional e afectiva. Por iso é polo que o título da exposición fala de expansión, porque a súa obra é asemade un proxecto vital, e de ensaio, porque se escribe en presente continuo e se inscribe na memoria como material fundamental.
Catálogo da mostra antolóxica sobre o pintor lalinense Alfonso Sucasas (Goiás, Lalín, 1940 - Ferreirós, Vila de Cruces, 2012), celebrada no Museo de Belas Artes da Coruña do 1 de decembro de 2017 ao 1 de abril de 2018. No estudo, a través dun centenar de obras, entre óleos e debuxos, realízase un percorrido exhaustivo pola obra realizada entre o ano 1957, data á cal pertence o seu primeiro autorretrato, e o ano 2010.
A monografía inclúe un texto do comisario da mostra, Miguel Fernández-Cid, "Alfonso Sucasas, unha revisión", seguido do catálogo das obras. Complétase cunha recompilación de frases e pensamentos do artista e co texto "Oficio de pintor" de Ramiro Forte.
Muntadas (Barcelona, 1942), figura de referencia da arte internacional, constrúe un discurso multidisciplinar centrado na reflexión e a crítica na intersección da arte, as ciencias sociais e os sistemas de comunicación. As paisaxes de "Estratexias do desprazamento" configúranse como metáforas de sensacións psicolóxicas, accións de vida e destino. Todos os traballos relaciónanse co estar e non estar, con lugares específicos, en contextos diversos, a partir dunha experiencia.
Hai artistas que chegan a un tema por investigación; outros fano por tendencia. Álvaro Negro (Lalín, Pontevedra, 1973) pertence claramente aos primeiros. Unha mirada atenta descubriranos unha traxectoria de ritmo lento e aberta a múltiples lecturas sobre as conexión entre os seus diferentes ciclos. Esta exposición preparada para o CGAC supón unha primeira mirada retrospectiva que incide nunha cuestión fundamental: o paulatino descubrimento dunha iconografía propia e recoñecible, que nace xa nas súas primeiras series e que na última década se consolida e se extrema nunha mesma atmosfera.
Bañistas/Bathers é un proxecto de Xosé M. Buxán Bran que se enmarca nunha vía de traballo amplamente desenvolvida internacionalmente, na cal o material fotográfico democrático anónimo, abandonado, pobre e vulgar pasa a se converter, por mor do gusto, o coñecemento e o sentido estético dos creadores e coleccionistas, nun artefacto cultural, nunha produción artística, nun proxecto expositivo e editorial.
Este libro é un relato visual constituído por un conxunto de fotografías anónimas de mozos seminús, cubertos apenas cun traxe de baño, retratados en contacto coa natureza. Mozos que aparecen no exterior: á beira das praias, das piscinas ou no campo, en lagoas ou ríos, e que recrean a tradicional iconografía dos bañistas que tivo gran predicamento ao longo de toda a historia da arte.
Catálogo da exposición que o Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense inaugurou en novembro de 2015 dentro das actividades programadas do Museo no ano 2015 e que permanece aberta ata o 28 de febreiro de 2016.
Catálogo da exposición realizada no Museo de Belas Artes da Coruña, integrada por fondos da extraordinaria colección da entidade bancaria.
Catálogo da exposición Chema Madoz, que proporciona a oportunidade de redescubrir a obra dun potente creador de imaxes, nacidas dunha percepción privilexiada da contorna cotiá. Amosa unha fascinante colección de ideas fotografadas en branco e negro.