Catálogo

A radioterapia Lattice é unha modalidade de radioterapia espacialmente fraccionada que administra doses heteroxéneas en tumores profundos, voluminosos, metastásicos ou irresecables, combinando áreas de alta e baixa dose. A evidencia dispoñible procede principalmente de series de casos e un estudo transversal, sen comparacións coa radioterapia convencional. Os resultados suxiren posibles reducións do volume tumoral, respostas parciais ou completas e alivio de síntomas, con eventos adversos maioritariamente leves. Con todo, debido ao deseño metodolóxico dos estudos, a certeza da evidencia é moi baixa. Ademais, a súa implementación clínica require formación específica, planificación complexa e protocolos estandarizados. Aínda que os datos preliminares son prometedores, a efectividade e seguridade a longo prazo son incertas.

Documento práctico que recolle as pautas para a valoración e o manexo da dor en pacientes pediátricos. Inclúe ferramentas de avaliación segundo a idade e recomendacións de tratamento farmacolóxico e non farmacolóxico.

A telemonitorización de pacientes constitúe un alicerce esencial dentro dos novos modelos de atención sanitaria, ao permitir o seguimento continuo de pacientes fóra da contorna hospitalaria mediante dispositivos conectados e sistemas de comunicación dixitais.

O cancro de mama é o máis frecuente entre as mulleres e a principal causa de morte por esta enfermidade. A radioterapia intraoperatoria (RIO) consiste en aplicar unha única dose de radiación directamente na área do tumor durante a cirurxía. Este informe analiza como de efectiva e segura é esta técnica para previr recaídas e mellorar a calidade de vida, en comparación coa radioterapia tradicional. Os estudos revisados indican que a RIO presenta máis risco de recaídas que a radioterapia externa, pero causa menos efectos secundarios e pode achegar maior benestar ás pacientes. A pesar da súa comodidade, aínda precisa máis evidencia para confirmar a súa efectividade a longo prazo.

A prescrición diferida de antibióticos consiste en iniciar o tratamento antibiótico 2-3 días despois da consulta, só se os síntomas non melloran. Esta estratexia reduce o uso innecesario de antibióticos no tratamento de infeccións respiratorias superiores, que adoitan ser víricas e autolimitadas, dunha forma segura e eficaz. Os niveis de satisfacción dos/as pacientes e as taxas de reconsulta son semellantes ás da prescrición inmediata. A súa implementación require a formación de profesionais e cidadanía, así como o uso de materiais informativos axeitados. As ferramentas electrónicas de xestión das prescricións contribúen ao éxito da intervención.

Non existe evidencia do uso da campá de baleiro no tratamento do pectus excavatum (PE) en pacientes menores de 18 anos en comparación coa corrección cirúrxica mínimamente invasiva (MIRPE). Así mesmo, tampouco se estableceu a súa efectividade en comparación con outras intervencións, como a fisioterapia respiratoria ou medidas estándar de coidado do PE. Por outra parte, en pacientes demasiado novos para se someteren a cirurxía, ou que a rexeitan, a evidencia está limitada a un único estudo de baixa calidade con resultados moi modestos, o cal impide determinar con certeza a súa efectividade real. Aínda que o dispositivo pode considerarse seguro, notificáronse acontecementos adversos de escasa entidade asociados ao seu uso.

O obxectivo deste estudo foi identificar as necesidades de información e preferencias das e dos responsables da toma de decisións a nivel macro, meso e micro con respecto aos produtos de avaliación de tecnoloxías sanitarias (ETS) elaborados pola Rede Española de Axencias de Avaliación de Tecnoloxías Sanitarias e Prestacións do Sistema Nacional de Saúde. Segundo as e os participantes consultados en grupos focais online, os produtos de ETS percíbense como útiles, rigorosos e de alta calidade. Entre as propostas de mellora destacan: incluír información contextual nos informes de avaliación; mellorar a difusión, especialmente dos produtos de tecnoloxías sanitarias novas e emerxentes; perfeccionar a presentación de resultados dos informes de avaliación económica; e, mellorar a incorporación de pacientes e persoal experto no desenvolvemento de informes.

A Sociedade de Cirurxía de Galicia e o Grupo Galego de Coloproctoloxía, conscientes do incremento do cancro de recto na nosa Comunidade e do cambio porcentual progresivo na incidencia desta enfermidade en pacientes mozos, celebraron unha reunión de consenso co fin de mellorar a calidade das prestacións que as unidades de Coloproctoloxía da nosa Comunidade deben achegar aos cidadáns e de elaborar unhas guías con pautas consensuadas sobre o tratamento cirúrxico do cancro de recto que lles sirvan aos cirurxiáns para unha mellor toma de decisións.
As recomendacións plasmadas nesta guía deben ser interpretadas no contexto dun traballo multidisciplinar e representan fundamentalmente a parte cirúrxica.

Informar a poboación dos resultados do programa de vixilancia sanitaria das zonas de baño de Galicia, no ano 2024

Este protocolo de actuación contra as violencias sexuais e LGBTIfóbicas nos eventos e espazos festivos establece unha serie de pautas preventivas e de actuación para cando se produza algún tipo de violencia contra as mulleres ou as persoas LGBTI en espectáculos musicais, en actividades culturais e sociais desenvolvidas ao aire libre e en festas e verbenas populares.
Inclúe unha serie de recomendacións de actuación para todas as persoas que interveñen na organización e no desenvolvemento das indicadas actividades, ás cales tamén se lles facilitan materiais de información e sensibilización sobre o rexeitamento das condutas machistas, recollidos nos anexos do protocolo.

Co presente Plan de atención domiciliaria en atención primaria preténdese reforzar a atención á poboación que, pola súa situación, ten dificultades para desprazarse ao centro de saúde, proporcionándolles información, educación, coidados de calidade e apoio, ao doente e á súa familia, no seu propio domicilio.

A parada cardiorrespiratoria extrahospitalaria (PCR-EH) é unha situación médica grave que ocorre fóra do hospital, caracterizada pola cesación da actividade do corazón e a ausencia de circulación sistémica. A pesar dos avances nas técnicas de reanimación cardiopulmonar e desfibrilación temperá, as taxas de supervivencia seguen sendo baixas. Neste contexto, a oxixenación por membrana extracorpórea (ECMO) emerxe como una posible estratexia terapéutica para mellorar os resultados en pacientes que sofren unha PCR-EH. O obxectivo desde estudo é avaliar a efectividade, seguridade e os custos da utilización da ECMO en PCR-EH que non pode ser revertida con métodos convencionais.